Merhabalar,

Fotoğraf sevenleriniz bilirler; hayatımızda öyle anlar vardır ki, "keşke bir fotoğraf makinemiz olsa da şu anı kaçırmasak" düşüncesi hakim olur aklımıza.. Aslında aklımıza kazımışızdır "O an"ı, gerekçesi yoktur belki ama asla unutamayız. Önemli olan fotoğrafı çekmek değil o sahneyi hafızalardan silinmeyen bir yere taşımaktır asıl önemsenip istenen şey. Birlikte olmadığınız, olmak isteyipte olamadığınız kişilerdir yaşatılmak istenen O an'ı. İşte böyle zamanlarda yardıma koşuyor hep sevgili fotoğraf makinem; çünkü hep benimle birlikte, biz hiç ayrılmadık ki:) Fazla söze gerek yok gözlerin konuşsun dediğim zaman, hep makinemin gözü konuştu ve O an'ı kaçırmadı beni arasıra utandırsada!.. Ne zaman pili tükense içimde "tühh" demişimdir mutlaka. Çevremdeki insanların eleştrilerine, arkadaşlarımın dalga geçişlerine aldırış etmeden kocaman bir çantayla gezmemin sebebi de bu değilmiydi zaten, tedbirli olmak:) Yakınlarda bir basketbol maçında yakaladığım bir kareyi tam 15 dakika izledim, bir anda farkettim ki aslında zihnimde maçı seyrediyorum... Bu da benim için yeterli bir sebep oldu sanırım. Okuyucuya tavsiyem fotoğraf çekiyorsanız, fotoğrafı seviyorsanız, mutlaka bir fotoğraf makineniz olsun yanınızdan ayırmadığınız. Cep telefonu olmamak kaydı ile tabiiki, o ayrı bir yazı konusu :)

Sabrınız için teşekkürler,